نوازش سرد نسیم
آن دور ها چند پاره ابر ، حقیقت را از کوه می پرسند
و درختان راست ایستاده به گوش
اینجا صخره ها بیدارند
و از سقوط هر دره ، شبدری می خندد
اینجا ، واژه در بوی خاک گم میشود
اینجا آکنده از خیره است
آری .... میان طراوت و خشکی تنها یک پرچین فاصله است